در رساله خطی اسدنامه دودمان جلالیان از عالمی تحت نام عالم الاسد یاد شده است. در این عالم شیرانی زندگی می نمایند که سابقا مهردین بوده اند. این شیران به مانند جنیان خلقتشان از آتش است و میرا هستند. (مانند ایزدان نامیرا و از اثیر نیستند) جثه این شیران تقریبا اندکی بیش از یک و نیم برابر شیران مادی است. یعنی اگر طول یک شیر نر آفریقایی را با احتساب دُمش 2 متر و 70 سانتی متر بدانیم. طول این شیران با احتساب دُمشان بین چهار الی پنج متر می شود. و قدشان نیز بیش از دو متر است. رهبر این شیران در دوران کهن یعنی در عصر اسطوره ای تاریخ بشر نیمیان بوده است. (احتمالا همان شیر نیمیا که در اساطیر توسط هرکول رب النوع صورت فلکی جاثی در یونان کشته شد). پس از نیمیان رهبر این شیران اصلان شد. اصلان بر آیین مهری بود. و در صدر اسلام توسط حضرت امیرالمومنین علی علیه السلام مسلمان و شیعه حضرت شد. عالم این شیران یکی از دروازه هایش در دشت ارژن فارس و دیگری در شیران بیشه لرستان و دروازه دیگری در روم و دروازه دیگری در هند دارد و دروازه پنجمش که اصلی است نامشخص. بر طبق این رساله خطی در آخرالزمان این شیران با چهار دسته از شیران اهریمنی دیگر به نام شیران آراو و آرامو و آرسیا و شیردال ها (شیرعقابها) که ولایت امیرالمومنین علی علیه السلام را نپذیرفتند خواهند جنگید. (بنابراین شیردال ها که در تخت جمشید نیز تمثال سنگیشان وجود دارد در صف دشمنان امام عصر عجل الله می باشند)همچنین عالم الاسد بر طبق این نسخه خطی ارتباط تنگاتنگی با صورت فلکی اسد در آسمان شب دارد و باز شدن دروازه هایش با پدیدار شدن این صورت فلکی در پهنه آسمان شب در مکان دروازه های این صورت فلکی (لرستان و فارس و روم و هند و..) ارتباط تنگاتنگ دارد. (یعنی تقریبا

امام رضا (علیه السلام)می فرمایند:سرّ اینکه به زنان نصف میراث مردان میرسد آن است که زن وقتی ازدواج نمود مال را از مرد میستاند (مراد گرفتن مهریّه و نفقه است) ولی مرد پس از ازدواج باید مال [را به زن] اعطاء کند از اینرو حظّ و نصیب او را بیشتر از نصیب زن قرار دادهاند.علّت دیگر برای دو برابر ارثبردن مردان از زنان این است که زن اگر محتاج باشد در گروه نانخورهای مرد است و بر مرد لازم است او را اداره کند و نفقهاش را بپردازد ولی بر زن واجب نیست مرد را اداره کرده و درصورت احتیاج وی نفقهاش را بدهد لذا حظّ مردان را دو برابر نصیب زنان قرار دادهاندو فرموده حق تعالی به همین معنا اشاره دارد: الرِّجالُ قَوَّامُونَ عَلَی النِّساءِ بِما فَضَّلَ اللهُ بَعْضَهُمْ عَلی بَعْضٍ وَ بِما أَنْفَقُوا مِنْ أَمْوالِهِمْ.در عوالی اللئالی از امام ارضا (علیه السلام) نقل شده که در جواب سؤالی فرمود: «زن وقتی که ازدواج میکند، [مال و رزق] میگیرد؛ ولی مرد میدهد، بههمین خاطر سهم مرد [از ارث] بیشتر شده و به دلیل اینکه غالبا اگر زن به روزی احتیاج داشته باشد، روزی خور مرد است، و به مرد واجب است که زندگی او را تأمین کند و نفقهی او را بپردازد. درحالیکه بر زن واجب نیست که اگر مرد احتیاج داشت تدبیر زندگی او را بکند یا نفقه او را بدهد، بههمین خاطر سهم مرد بیشتر شده و خداوند میفرماید: الرِّجالُ قَوَّامُونَ عَلَی النِّساءِ. تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۳، ص۱۶۲نوشته شده در پنجشنبه ششم مهر ۱۴۰۲ ساعت 12:37 توسط : ميثم | دسته : اجتماعي